Uit het leven gegrepen

Tijdens haar onderzoek voor De Doorbraak maakte Van der Vlugt een reis naar Kaapverdië. Ze was verbaasd dat ze in de reispapieren van Tuï zag staan dat ze voor het goede doel schrijfwaar en kleren achter mocht laten bij haar hotel. Haar man is beroepsfotograaf dus ze vroegen een dagje mee te gaan naar de sloppenwijk waar de ingezamelde goederen heen werden gebracht.Het was geen veilige wijk, de auto was nog net niet gepantserd.’ Wat ze tijdens deze trip zag raakte haar zo dat ze na thuiskomst meteen een inzamelingsactie heeft gehouden met haar familie, waarna ze uiteindelijk de Simone van der Vlugt Foundation heeft opgezet. Een soortgelijke campagne belandde in haar boek.Je kan niet anders, alles wat je schrijft is in een bepaalde mate uit het leven gegrepen.’ Ook hierbij is het de vraag wat er eerst was: de Foundation in het boek of in het echt, maar voor Van der Vlugt doet dat er niet toe. ‘Na het schrijven van zoveel boeken is vooral de vraag wat er wél toe doet van belang,’ ze is dankbaar op deze wijze een steentje bij te kunnen dragen.

Haar eigen doorbraak

Haar eigen doorbraak

Van der Vlugt heeft in haar carrière zo’n 37 boeken geschreven. Het begon allemaal met een boek van Thea Beckman, Kruistocht in spijkerbroek, wat haar inspireerde om zelf verhalen te schrijven. Tot 1995 schreef ze kinderboeken die op sommige scholen werden gecensureerd, wat natuurlijk alleen maar leidde tot een stiekem grotere doelgroep. Maar in 1995 veranderde er iets, net als haar doelgroep. Haar karakters werden ouder, 12, 14, 20. Ze was aan het schipperen, merkte ze. Er stonden tieners tot tachtigers in de rij om haar boeken te laten signeren, maar de boeken lagen nog steeds op de kinderafdeling. Iets aan dat plaatje klopte niet. Ook belandde er meer en meer passages in het archief. De redacteur keurde de stukken af, en vele jaren later kon ze zelf pas plaatsen waarom. ‘De stukken waren te volwassen. Een paar van die verwijderde hoofdstukken, in dit geval uit Amulet, zijn jaren later de basis geworden van Rode sneeuw in december. Een oorlogsboek over de Tachtigjarige oorlog waarvan de inhoud te heftig was voor de doelgroep van Amulet.

In ‘95 hakte ze de knoop door en wisselde ze van uitgever. Thrillers las ze graag, dus probeerde ze dat eens uit. En met succes. De oplage van haar eerste thriller De Reünie werd al snel verhoogd naar vijftigduizend exemplaren. Een tweede en derde thriller volgde, maar al die tijd werd haar eerste historische roman (een tot dan toe onpopulair genre in boekenland) door uitgevers geweerd. Na haar derde thriller durfde haar uitgever het pas aan en kwam Jacoba, dochter van Holland op de planken terecht. Een bescheiden oplage van tweeduizend exemplaren is inmiddels gegroeid naar honderdduizend exemplaren. En de rest is letterlijk geschiedenis. Van al haar historische romans is Nachtblauw degene die in het buitenland, van Israël tot China, het meest is verkocht en vertaald. ‘Delfts blauw staat daarin centraal en dat stukje Neerlands trots is blijkbaar erg populair over zee.’

Uit de oude doos

Haar nieuwste historische roman Ginevra speelt zich af in het 14e eeuwse Florence en is gebaseerd op een bestaande legende. Ook hiervoor heeft Van der Vlugt het nodige onderzoek gedaan. Of ze ooit een vakantie kan houden waarbij er geen locatieonderzoek gedaan wordt? ‘Nee, eigenlijk niet.’ En waarom zou ze? Ze doet dit graag, en inspiratie komt de hele dag. ‘De leukste ingevingen komen vaak als je niet schrijft, na een dag vol impressies, als je in bed ligt bijvoorbeeld.’ Om die reden heeft Van der Vlugt een notitieblokje naast haar bed liggen. ‘Anders vergeet je het. Ik heb inmiddels een doos vol met dat soort vergeet-me-nietjes.’

Ginevra komt ook uit dat archief. Het manuscript lag al 14 jaar op de plank. Destijds schreef Van der Vlugt nog jeugdboeken. Ginevra was oorspronkelijk ook een jeugdboek, maar dat werkte gewoon niet. Het was niet voldoende om slechts over liefde te schrijven en te tonen ‘ze horen bij elkaar.’ Dus besloot ze het verhaal nog even te laten liggen. ‘Misschien moest het rijpen, als een goede fles wijn. Wees dus nooit bang dat je werk voor niks is.’ Het is niet haar eerste boek dat pas na een decennium de liefde van een lezer vond. Haar redacteur grapt weleens: ‘Jij laat ook niks ongebruikt op de plank liggen.’ Maar het onderzoek was nog bruikbaar, het verhaal heeft ze echter volledig herschreven. ‘Je schrijft nu zo anders dan zoveel jaar terug. Dat moet ook. Het zou niet best zijn als je niet ontdekt dat je vooruit bent gegaan.’ >

Auteur: Samantha Haitsma

Schrijfdocent van Friesland Schrijft is Samantha Haitsma. Ze studeerde aan de Schrijversvakschool van Amsterdam en deelt haar passie voor schrijven graag met schrijvers en boekliefhebbers uit de regio.

2 Replies to “Interview Simone van der Vlugt

  1. Wat prachtig weergegeven Samantha. Je hebt het interview mooi gevat in dit artikel. Heel leuk om het door jouw ogen het interview opnieuw te beleven.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *